|
Putujući
svetom sigurno ćete svuda susresti adventiste.
Adventističku crkvu možete naći iznad arktičkog
kruga u Norveškoj, kao i blizu južnog rta u
Čileu u Južnoj Americi; u Hong Kongu, u Lagosu
ili u San Francisku. Adventiste ćete naći u
Parizu, Beogradu,
Podgorici, Zagrebu, Jerusalimu, Sidneju, Tokiju
i u desetinama hiljada drugih mesta na čitavoj
planeti. Gotovo svuda u svetu postoje adventisti.
Tokom perioda od samo sto i
pedeset godina Adventistička crkva se iz grupe
predanih istraživača Biblije razvila u zajednicu
koja je u celom svetu premašila nekoliko
desetina miliona vernika, uz milione drugih koji
Adventističku crkvu smatraju svojim domom.
Koristeći se svim postojećim
medijima, poruka Adventističke crkve se danas
čuje na 853 jezika. U 204 zemlje sveta ova crkva
zapošljava preko 190.000 ljudi u evanđeoskim,
pastoralnim, obrazovnim i pomoćnim službama svog
sveopšteg poslanja.
Pojam adventisti sedmog dana
(napomena: crkva je registrovana u SAD kao Crkva
adventista Sedmog dana dok je na prostorima
bivše Jugoslavije registrovana kao Hrišćanska
adventistička crkva)
govori o dva važna verovanja. Reč advent znači
dolazak – adventisti su ljudi koji iskreno
veruju u skori drugi dolazak Isusa Hrista. Izraz
sedmog dana odnosi se na dan koji adventisti
smatraju sedmičnim praznikom, a to je sedmi dan
u sedmici, Subota.
Učenje Svetog pisma o povratku
Spasitelja, Gospoda Isusa Hrista, koji ima
najviše mesto u njihovom obožavanju, koje je On
ostavio Apostolskoj crkvi, ali i svim hrišćanima,
zauzima posebno mesto u njihovom životu. Vreme u
kome će se Isus vratiti na Zemlju po svoje
sledbenike bilo je pitanje koje su postavili
sami Isusovi učenici, u vreme Njegovog boravka
na našoj Zemlji. Budući da se On nije vratio
tako brzo, kako su očekivali prvi hrišćani,
uzvišena ideja počela je da gubi važnost u
hrišćanskom svetu. Rađanjem protestanskog
pokreta ponovo je oživela misao o Hristovom
povratku, jer su vernici počeli da se vraćaju
biblijskom učenju.
Veliki fizičar i naučnik Isak
Njutn (1642-1727) bio je među prvim
značajnim istraživačima vremena i proročanstva o
povratku Isusa Hrista.
Posebno mesto u tom smislu imalo
je proročanstvo proroka Danila zapisano u osmom
poglavlju u 14. stihu njegove knjige u kome je
najavljeno očišćenje nebeske Svetinje po isteku
dve hiljade i trista godina. Veliki broj tumača
ovog proročanstva, pa i sam Isak Njutn, složili
su se da ovo proročanstvo doseže do sredine
devetnaestog veka. Vernici iz različitih Crkava
okupili su se u to vreme oko tog značajnog
saznanja da će se Isus uskoro vratiti na Zemlju.
Mnogi čekaoci bili su obeshrabreni kada je došao
i prošao najavljivani dan Hristovog povratka, a
On se nije pojavio na nebu. Svi ovi događaji
iznedrili su poseban pokret revnosnih
istraživača Biblije nastao od vernika koji su
poticali iz različitih Crkava. Među značajnim
imenima treba spomenuti kapetana Josifa Betsa,
Jakova i Elen Vajt, spisatelje koji su imali
značajan doprinos u razvijanju Crkve koja se
rađala.
Tako je nastala nova hrišćanska
crkva protestanskog usmerenja koja je 1863.
godine uzela ime Seventh day adventist church –
Crkva adventista Sedmog dana. Sam naziv ukazuje na
to da osim naglaska da su hrišćani koji čekaju
da se Isus vrati, oni čekaju da se vrati i vreme
u kome će Subota kao sedmični dan, dan odmora i
uspomena na Božje stvaralačko delo dobiti
odgovarajuće mesto koje treba da ima u životu
svih hrišćana.
U Evropi se u to vreme brzo umnožava broj
vernika ove Crkve, koji su istinu o Suboti kao
uspomeni na stvaranje prihvatili na prelazu iz
19 u 20. vek, kao i odani hrišćani na našim
prostorima u Banatu i Bačkoj, a ubrzo i u drugim
krajevima. Prve crkve organizovane u Kumanima i
Mokrinu, postale su temelj razvoja Hrišćanske
adventističke crkve, koja na našim prostorima u
ovom trenutku ima nekoliko stotina hramova u
kojima se okupljaju njeni vernici.
U većini evropskih
zemalja Adventistička crkva je organizovana na
nacionalnom nivou, sa sopstvenim vođstvom.
Postoje dva sedišta koja koordiniraju rad u
Evropi – jedno u Bernu u Švajcarskoj, a drugo u
Sent Albansu u Engleskoj. Adventistički pastori
školuju se u obrazovnim ustanovama u Evropi. Tri
od njih (u Engleskoj, Francuskoj i Njemačkoj)
pružaju mogućnost sticanja najviših teoloških
diploma.
Kao susedi i
miroljubivi građani, adventistički hrišćani
razvijaju dobre odnose i učvršćuju zajedništvo s
ljudima svih narodnosti, rasa, jezika, kultura i
religiskog opredelenja. Postojeće razlike u
verovanju, narodnim običajima i istoriji jednog
naroda ne smeju da prouzrokuju netrpeljivost i
mržnju. Naprotiv, ta raznolikost treba da
doprinese lepoti i bogatstvu života i postojanja
celokupne ljudske porodice. Bog voli sve ljude i
"želi da se svi ljudi spasu i dođu u poznanje
istine". To je osnovna biblijska poruka sa
stranica evandjelja.
Adventistički hrišćani zato
poštuju i obavljaju svoje građanske i društvene
obaveze, motivisani božanskom ljubavlju i
nesebičnim uvažavanjem bližnjih.
LOGO CRKVE
|
